Kung Bakit Pinili Kong Maging Tanga

 
Ay ayaw kong mabuhay sa realidad
Ng mundo ng pagpapanggap
At pinaliligiran ng nakangiting maskara
Sabi ko nga, maskara nga lang.

 
Kung bahagi ng pagpapahalaga
Ang nakalaylay na katangahan,
At iyon din naman ang sabi ko
Kung bakit pinili kong maging tanga.

 
Kung bakit kailangan ko pang maisip
Na ako’y tanga, at saka ko nakita
Ako’y nahuhumaling lang pala
Sa taong siguro’y mas tanga pa sa akin.

 
Tawagin man akong tanga, ayos lang
Kung ito ang magsasabing manhid na nga ako
Sa pagbibigay ng pansing nakasentro
Sa taong may pinagbibigyan din ng sentrong pansin.