Sapagkat Hindi Lamang Paghikbi ang Kasiping ng Hiwalayan

Sa bawat di mapakaling tuldok

Ng inakalang subok na samahan

Mayroong isang tila nakatakdang

Mas masasaktan.

Batid ko ‘yon,

At marahil wala lang sa’yo

Iyon ang higit na makirot.

Ngunit pagsisisi’y ihinagis ko na

Isinama sa saliw ng hanging amihan

Sapagkat alam ko,

Isa itong palatandaan

Ako’y nagmahal. Ako’y tunay

na nagmamahal.